روساحل سرخ دلت اسم کسی روحک نکن   

                                      به اینکه دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزاربهت گفته باشمکه ماجرای ما وعشق

                                     تقصیرچشمای توبود وگرنه ماکجاوعشق؟ 

سرم تولاک خودم ودلم یه جوهوس نداشت

                                      بس که یه عمرآزگارکاری به کارکس نداشت

تااینکه پیداشدی گفتی ازاین چشمای خیس

                                 تودفترترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمودست کم نگیردرسته مجنون نمیشم

                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

روساحل سرخ دلت اسم کسی روحک نکن 

                                    به اینکه دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوزیه قطره اشکتوبه صدتادریانمی دم 

                             یه لحظه باتوبودوبه عمردنیانمی دم

همین روزابه خاطرت به سیم آخرمیزنم

                                  قصه عاشقیموناتوشهرمون جارمی زنم

دنبال واژه هایی هستم تااحساسمو بهت بگم

احساسی که تو هیچوقت باورش نداشتی

اماهیچ واژه ای پیدانمیکنم که بتونه عمق احساسم به توروبیان کنه

فقط میتونم بگم دوست دارم

بودن تو

یکی بودیکی نبود

 اونی که بودتوبودی و   

 اونی که نبودمن بودم        

یکی داشت ویکی نداشت

اونی که داشت توبودی و     

 اونی که تورونداشت من بودم      

یکی خواست ویکی نخواست

اونی که خواست توبودی و       

اونی که بی توبودن رونخواست من بودم            

یکی آوردویکی نیاورد

 اونی که آوردتوبودی       

 اونی که جزتوبه هیچ کس ایمان نیاوردمن بودم      

اگرگاهی ندانسته به احساس توخندیدم

ویاازروی خودخواهی فقط خودراقشنگ دیدم

اگرازدست من درخلوت خودگریه می کردی

اگربدکردم وهرگزبه روی خودنیاوردم

اگرتومهربان بودی ومن نامهربان بودم

برای دیگران بهاروبرای توخزان بودم

اگرتوباتحمل گله ازخودخواهی ام کردی

اگرزجری کشیدی توگاهی ازبیان من

اگررنجیده خاطرگشتی ازلحن بیان من

      گناهم راببخش

رنگ سرخ عشق.....

امشب وتنهایی........

بازحال وهوای بودن تو

مراازخودبیگانه می سازد.

وبایادهمه ی لحظات آبی رنگ

شایدهم سرخ.....

شایدهم سبز.....

که باهم داشته ایم

به زیرمهتاب می نشینیم.

من هنوز هم رنگ عشق را

درتک گلی تقدیمی به تومی بینم

همان گلی که حتی وقتی خشکید

هنوزهم به رنگ سرخ عشق مانده است.

..................................................................................

چشم امیدم به توست.....

                وتمامی ایمانم به عشق  راباتوسنجیده ام.

         من به معجزه ی رنگ هاایمان دارم

                             من ازافسوس عشق آگاهم

من به رنگ عشق وقتی مثا ل گلهای سرخ است.       

                                                                 نگاه دوخته ام....

                                                   امشب دلم می خواد

                                           به کسی بگوییم""دوستت دارم.""

                                                تونهراس وآنکس باش

                                               بگذارباهرآنچه درتوان دارم

                                   همین امشب به توثابت کنم که دوستت دارم.

                                  بگذاربرایت نقش آن دلباخته ای رابازی کنم که

                                      لحظه ای دورازمحبوب خویش نمی تواند

                                بگذارهمچون معشوقی که برای وصال معشوقش

                                             جان می دهدبرایت جان دهم.

                                        بگذارهمین امشب پیش پایت زانوبزنم

                                                      وتوراستایش کنم.

                                              بگذاردرتاریکی به تولبخندبزنم.

                                                   نگذارزمان ازدستم برود.

                                                         وتورادرنیابم.

                                     می خواهم که بیندیشی که همین امشب

                                            غیرازمن کسی دیوانه تونیست

                                                کمی بیشتربامن بمان

                                           وهمین امشب بگذارخیال کنم

                                                 که جزتوکسی نیست

                                       همین امشب رابگذارنقش بازی کنم

                                                     نقش حقیقت را

                                 همان که دورازتوبارهاروبه روی آینه تمرین کردم

                                                                              همخونه

                                    عشق خودش خواهدآمد.نمی توان ازآن فرارکر                                  

عشق خودش آهسته آهسته ودرگوشه ای می آیدودرگوشه ای ازقلب مهربانت آرام وبی صدامی نشیند.

    وتومتوجه اش نخواهی بودوبعدذره ذره قلبت راپرمی کندکم کم مثل ساقه ی(مهرگیاه)درتمام جانت

                    می پیچدوریشه می دواندبه طوری که بی آن نمی توانی تنفس کنی.

                                                            تو.........

                              تومثه طلوع خورشیدی گاهی سرخی گاهی زردی

                                    تومثه دوامی مونی که واسه شفای دردی

                   تومثه هوامی مونی توخودت زندگی هستی یه شراب سرخ نابی 

                                     که به من دادی مستی واسه مهربونی  

این گلاهم تقدیم دوستای گلم که به فکرمن بودن اسمی نکنم بهتره خودشون خوب می دونن                                                                                       

عشق یعنی مستی ودیوانگی

دیگرهیچ گاه باترنم صدای باران بهاربه یادصدای تواشک نخواهم ریخت.

بگذارسینه ام به کویری سوزان وخشک مبدل شودتاهیچ جوانه ای ازعشق درآن شکوفه نزند.

 آه ای ماهیان سواره برموج مراهم باخودبه عمق دریاهاببریدکه ازساحل بیزارم.

بگذاریددرمیان یک صدف تن غم آلوده ام راپنهان سازم.

می خواهم برای همیشه پنهان شوم تااندیشه ام ازسرهابیرون رود.

می خواهم غرق ونیست شوم تانامحرمان عشق مراازخاطرشان بزدایند.

 دیگرهیچ احساسی جزاحساس پوچی درخودسراغ ندارم نه خشمی نه رحمی نه غمی ونه عشقی فقط بی تاب گریزم.

می خواهم تکیه بربازوی ابرازاینجابگریزم وخاطرات گذشته رابه دست بادبسپارم.

 نمی دانم آیادست تقدیرمجال توقف به دل های عاشق درایستگاه دلدادگی می دهدیانه؟نمی دانم 

 آیاگذرازخاکستری روزهای سرد میسرخواهدشد؟ولی می دانم هرکه ازاین جاده های شبگیربه سلامت عبورکندبه خورشیدسپیده صبح فرداخواهدرسید.

                                   خداحافظ تنهای تنهایی ها